The first four books of Aur. Corn. Celsus, De re medica, with an Ordo verborum and literal translation / by John Steggall, M.D.
- Celsus, Aulus Cornelius.
- Date:
- 1853
Licence: Public Domain Mark
Credit: The first four books of Aur. Corn. Celsus, De re medica, with an Ordo verborum and literal translation / by John Steggall, M.D. Source: Wellcome Collection.
Provider: This material has been provided by University of Bristol Library. The original may be consulted at University of Bristol Library.
10/392 (page 2)
![crem opem commilitonihus suis. Qiios tamen Homerus proposiiit non attnlinse ali- qinilaiixiltiinpesUIenliti, ne- que in varnsgenerUmsmnrbo- rum, sed tantunimodo solitos esse mederi vuliieribiis ferro et medicamentis. Ex quo ap- paret, has parlesmedichmso- lasessR tentalasdb Jiis,queeas esse vet ust issimas. Que pot est disci eodem auctore, morbos fmn relatos esse ad irani im- mortaliimi Deormn, et opem solilam posci ab iisdem. Que est verisimile,inter mdlaaiix- ilia adversm valetndinis. ta- menplerimqne earn contigisse lionam, ob bonos mores, quos neqiie desidia, neqne Itia uria vitiarant. Siquidem ficec duo afflixerunt corpora pritis in Grcecid, deinde opnd nos. Que ideo islaniuliiplexmcdi- cina necessaria neqiie olim, neqv.e apud alias r/enles, per- ducit vix aliquos ex nobis ad principia seneclutis. Ergo etiarn milli clari viri exer- cuerimt medicinam post eos, commilitonibus suis attulernnt. Qiios tamen Homerus, uon in pes- tilentia, neqvie in variis generibus moborum aliquid attulisse auxilii, sed vulneribus tantumraodo ferro et medicamentis mederi solitos esse, proposuit. Ex quo apparet, has partes medicinfe solas ab his esse tentatas, ea^qne esse vetus- tissimas. Eodemque auctore disci potest, morbos tiun ad iram Deo- rum immortalium relatos esse, et ab iisdem opem posci solitam. Verique simile est, inter nulla auxilia adversse valetudiiiis, ple- rumque tamen earn bonam conti- gisse, ob bonos mores, quos neque desidia, neque luxuria vitiarant. Siquidem hsec duo, corpora, prius in Grsecia, deinde apud nos, af- flixerunt. Ideoque multiplex ista medicina, neque olim, neque apud alias gentes necessaria, vix aliquos ex nobis ad senectutis principia perducit. Ergo etiam post eos, de littlfi assistance to their fclIow-soldicrs : vilioni, however, Homer has stated, as not liaviiig hroiight any relief in i)liigue, nor in the varions kinds of diseases, hut were accnstonied to heal wounds onl)' hy the knife, and medicines; from which it a])|)ears that these parts of medicine were alone tried liy them, and that they are the most ancient. It may he ascertained from the same anthor, that diseases were then referred to the wrath of the immortal gods, and that assistance was wont to he snjiplicated from them. Anil it is prohahle that with the want of remedies for had health, it generally happened good, on account of the soher habits, which neither indolence nor luxury had tainted. Forthesc two (vices) afllicted hodies, first in Greece, afterwards amongst us; and hence, that com])licate(l medicine, necessary neither formerly nor amongst other nations, conducts scarcely any of tis to the verge of old iv.rc. For the same reason, no men of emiueuce nractised](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b21443385_0010.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)