De codicis Dioscuridei Aniciae Julianae, nunc Vindobonensis Med. Gr. I : historia, forma, scriptura, picturis / moderante Josepho de Karabacek ; scripserunt Antonius de Premerstein, Carolus Wessely, Josephus Mantuani. Accedunt tabulae tres lithographical et figurae sex textui insertae.

  • Dioscorides Pedanius, of Anazarbos.
Date:
1906
Catalogue details

Licence: In copyright

Credit: De codicis Dioscuridei Aniciae Julianae, nunc Vindobonensis Med. Gr. I : historia, forma, scriptura, picturis / moderante Josepho de Karabacek ; scripserunt Antonius de Premerstein, Carolus Wessely, Josephus Mantuani. Accedunt tabulae tres lithographical et figurae sex textui insertae. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by Royal College of Physicians, London. The original may be consulted at Royal College of Physicians, London.

    23/492 (page 15)
    documentum adferre licet ex acrosticho a nobis enucleato, cuius V. 6 legitur iiviKrjcolv], av yivoq niUiq. Cui argumento luculen- tissimo aliud accedit satis grave, quod luliana matrona acrosticho illo celebrata incolis Honoratarum, quod erat subur- bium urbis Constantinopolis in ulteriore Propontidis litore situm’), amplissimam laudis materiam praebuisse perhibetur, quippe quae ecclesiam magnificam ibi aedificaverit. Nam idem de Anicia luliana traditur in Theophanis Confessoris chrono- graphia ad annum 512/13 ^); 'lovhdva 6e nsQicpaveaTdzj], z) v-rioaau rbv Uqov vabv xTjq Oeotohov ev roiq OvcoQcczotq. Praecipuis his argumentis tertium adicere liceat non ex acrosticho, sed ex ipsa pictura petitum. Compertum enim habemus Aniciam illam lulianam patriciatu exornatam fuisse, qui summus illa aetate nobilitatis gradus iam non hereditario iure propagabatur, sed singulis concedebatur personis; quem honorem non per coniugis, qui nusquam patricius appellatur, promotionem, sed ipsa imperatoris beneficio adsecuta esse videtur. Quocum optime conveniunt ornamenta et insignia, quibus luliana matrona in pictura f 6'^ instructa est. Codicilli enim aurei rhomboide alba distincti, quos luliana sinistra sustinet, videntur proprium esse patriciatus insigne, quae quidem dignitas inde a Constantini imperio incipiebat imperialibus codicillis praestitis '*). Describuntur hi codicilli in Philothei cletorologio anno fere 900 conscripto in hunc modum: n\d.y.Eq ikecpdvzivai %E%o<S^ri[iEvca avv yimdiyJXlotq EyyEyQa^iiisvoiq Ei'q zvTiov zov vo/iiov. Sed vestimentis quoque lulianae, ut in com- mentatione citata copiosius demonstravimus, patriciatus indi- catur nobilitas; nam palla illa aurata contabulata sine dubio ') De Honoratarum situ v. commentationem meam p. I 12 s. adn. 5. ‘9 I p. 157 s. ed. C. de Boor; p. 135 ed. Bonn.;' Mignei Patrol. gr. CVIII p. 369 B s. 9 Cf. Chronicon paschale ad a. 512 (I p. 610 ed. Dindorf.): 'lovkidvaq z>iq imq>ai'EaT(tziiq Trrvrpixtn-c; Cyrillus Scythopolitanus vitae S. Sabae c. 53.69 (Ecclesiae graecae monument. ed. I. B. Cotelerio III p. 303. 338). Vide praeterea commentationis meae p. I13 s. cum adn. 4. Cf. Cod. lust. XII 3, 5 pr.; Instit. I 12, 4. ■q V. Constantini Porphyrogenneti de caerim. II 52, l p. 411 R.