De codicis Dioscuridei Aniciae Julianae, nunc Vindobonensis Med. Gr. I : historia, forma, scriptura, picturis / moderante Josepho de Karabacek ; scripserunt Antonius de Premerstein, Carolus Wessely, Josephus Mantuani. Accedunt tabulae tres lithographical et figurae sex textui insertae.

  • Dioscorides Pedanius, of Anazarbos.
Date:
1906
Catalogue details

Licence: In copyright

Credit: De codicis Dioscuridei Aniciae Julianae, nunc Vindobonensis Med. Gr. I : historia, forma, scriptura, picturis / moderante Josepho de Karabacek ; scripserunt Antonius de Premerstein, Carolus Wessely, Josephus Mantuani. Accedunt tabulae tres lithographical et figurae sex textui insertae. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by Royal College of Physicians, London. The original may be consulted at Royal College of Physicians, London.

    22/492 (page 14)
    est. Nam de latina genetivi forma Aniciorum graecis litteris MuiKrjtoQmv reddita vix cogitari poterit. Acrostichon hoc iambicum satis illepidum et barbara artis metricae inscitia ita compositum, ut locis nonnullis syllabae breves, sed accentu praeditae pro longis positae sint, ad aetatem codicis Dioscuridei exactius definien- dam summi est momenti. Etenim Petrum Lambecium secuti omnes fere, quod sciam, viri docti, qui picturae huic explanandae operam dederunt, per matronam splendide ornatam et in solio sedentem, cui nomen 'lovhdva adscriptum est, Aniciam lulianam significari sibi persuaserunt, matronam nobilissimam et opulentissimam, quae sub finem saeculi quinti et ineunte saeculo sexto p. Chr. n. Constantinopoli maxima et dignitate et auctoritate fruebatur '). Nata est luliana anno fere 463 patre Flavio Anicio Olybrio consule anni 464, qui anno 472 per aliquot menses Occidentis Augustus fuit, matre Placidia Valentiniani III filia. Imperatorio igitur sanguine orta nupsit anno fere 480 Flavio Areobindo Dagalaifo magistro militum, consuli a. 506, cui progenuit Flavium Anicium Oly- brium iuniorem, qui puer admodum a. 491 in Oriente consul processit. Vitam perduxit Anicia luliana, quae eximio fidei catholicae orthodoxae studio et plurimis aedibus sacris sumptuose aedificatis maxime inclaruit, usque ad lustiniani regnum, quo imperante anno 527 vel 528 senex mortua esse videtur. lam opinionis, quam Lambecius coniectura sat pro- babili protulit, eandem esse Aniciam illam lulianam atque lulianam in codice Dioscurideo repraesentatam, certissimum ') Quae de lulianae vita nobis cognita sunt, congessi commentationis supra citatae p. I08 s. Ad testimonium ibi p. 109 adn. 6 et 9 adlatum de lulianae eunuchis, qui post mortem eius vitae monasticae sese dederint, alter eiusdem argumenti locus adiciendus est ex Pauli Helladici abbatis epistula, quae extat inter Anecdota Byzantina e codicibus Upsaliensibus edita a V. Lundstroemio fasc. 1 (1902) p. 20: EviQOTtiog rig avvovxog voTctQiog ’IovXiavfjg zfig naxa nXuoadCav i7]g yvvcuKog M^ao^Lvdov . . . iyavsro fiovaxbg xrA.