Grondbeginselen der ziektekundige ontleedkunde. Deel I, Algemeene ziektekundige ontleedkunde / Uit het Fransch, naar de tweede uitgave, door E.C. Buchner.

  • Gabriel Andral
Date:
1838
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Grondbeginselen der ziektekundige ontleedkunde. Deel I, Algemeene ziektekundige ontleedkunde / Uit het Fransch, naar de tweede uitgave, door E.C. Buchner. Source: Wellcome Collection.

    22/348 page 12
    (lende middelen veroorzaakte , meer of minder pijnlijke liype- remie vermeerdert wel is waar niet onmiddellijk de oorspron- . kelijke hyperemie, maar zij stoort de zenuwenw^erkzaamheid zoo , dat daardoor middellijk eene verslimmering der te be- strijden zijnde hyperemie ontstaat. Éene dergelijke vatbaarheid van het zenuwstelsel komt niet slechts gedurende langzame genezingen of in den loop van zekere slepende ziekten voor ; bij enkele individuen beslaat zij standvastig; dit zijn ge^voonlijk personen, welker spierstelsel weinig ontwikkeld en w^elker gesteldheid zwakkelijk is; terwijl men bij hen eene plaatselijke hyperemie door eeue bloedont- lasting zoekt te keer te gaan, worden de zenuwverschijnselen steeds heviger, en dit geschiedt vooral, waanneer de bloed- ontlastingen in het verloop en niet na het eerste verschijnen der hyperemie zijn aangewend geworden. Men ziet hieruft, dat men in de keuze van geneesmiddelen niet uitsluitend op het bestaan van plaatselijke congestiën moet acht slaan ; dat de, deze congestiën vergezellende , verschijnselen zich dikw ijls slechts ten gevolge van eenen , voor de congestie bestaanden, eigenaardigen toestand van het zenuw^stelse}. of van het bloed ontwikkelen ; dat eene grondige geneesleer te gelijker tijd op deze toestanden en op de congestiën moet steunen. De belangrijkheid der verschillende wijzigingen van het zenuwstelsel, welke door de ontwikkeling van de eenvou- digste hyperemie ontstaan, blijkt duidelijk. Maar verder kan ook de oorspronkelijke aandoening der zenuw^enwerkzaamheid door haren invloed op de andere stelsels, den bloedsomloop in deze stelsels storen, en in dezelve voorbijgaande of voortdu- rende congestiën voortbrengen, welke weder tot vele werk- tuigelijke ziekten aanleiding geven. Zoo verandert zich een zuiver zenuwlijden langzamerhand in eene hyperemie, en later in eene blijvende weefselverandering, zoo dat zich dan ook de verschijnselen dezer drie ziektetoestanden niet naauw'- keurig laten onderscheiden. Indien hyperemiën in meer werktuigen te gelijker tijd bestaan , wordt of de eene door de andere voortgebragt, gelijk wdj vroeger zagen ; of zij ontwikkelen zich, hoewel gelijktijdig, toch van elkander onafhankelijk. Zekere hyperemiën eindelijk zijn met elkander vereenigd, en het voortbrengsel van clezclfde ziekte-oorzaak. Zoo be- slaan in de mazelen en in het roodvonk te zamen twee congestiën, de ééne in de huid , de andere in zekere slijmvliezen. Jïier kan men gewis niét aannerneli, dat de eene door de andere wordt voortgebragt ; beide verschijnen
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3